Home Sin categoría CUTANDA

CUTANDA

Eloy Morera, historiador y autor d´a novela

“Cutanda no ye a mera recreación literaria d´a baralla; Eloy fa servir iste episodio ta ubicar en ixe tiempo de guerra una beroya historia d´aimor, que va trufando o relato de sospresas t´o lector. Escrita con un adecuau ritmo, recursos literarios bien pergeñaus y notable pulso, l´ autor fa servir con acierto a historia ta escotriñar a suya pasión por o conoiximiento y o descubrimiento d´o pasau”

Jose Luis Corral

En a primavera de l´año 1120, Alifonso I o Batallero se troba sitiando a medina de Calatayud. O monarca aragonés ya ronda os cincuenta años y, con tot y con ixo , pareix incansable; ha determinau de conquerir una d´as pocas ciudaz que se resisten a ra suya enrestida dezaga ra conquiesta de Zaragoza. Pero tot de vez, o suyo nombre tamién ha plegau en Marrakech, dende an riche o suyo inmenso imperio Alí ibn Yusuf, o temible emir d´os almoravides.

Ye en ixe momento historico cuan Alifonso recibió ra noticia de que o emir heba lograu reunir un inmenso exercito, un exercito que iba a travesar a peninsula ta recuperar Zaragoza. Alifonso, enguís d´escar refuchio en Zaragoza, albandonó Calatayud y marchó t´a recullida d´os almoravides. Ixa decisión nos resulta imposible, suicida, cuasi novelesca… manimenos, ye historia. Ista decisión, a o chuicio mío, contiene tota ra epica y a esencia de l´Aragón d’aquel tiempo. Por ixo ye a que ubre ra novela de “Cutanda”.

“Cutanda” reconta o increiible viache d´a hueste d’Alifonso dica ra baralla más decisiva d´o suyo reinau y d´o reino d´Aragón. Pero en Cutanda no sólo se decidirá que a suerte d´o rei y d´o reino. Ta Salvián, un mesnadero d´a tropa de Lope Garcés Peregrino, o camín enta Cutanda ye siñalau por o suyo inchenuo aimor ta Badra, una andalusí de Calatayud. Con ellos va Haid, un soldau d´o desdichau “Imad al-Dawla”, zaguero d´os reis andalusíes de Zaragoza y aliau d´o rei aragonés. Haid tamién ha de concarar-se a un gran dilema: ¿luita cuentra ros almoravides o luita cuentra os suyos enemigos de fe? Entre toz ellos bi ye Badra. Ella ye muller y ye musulmana, pero, como tota ra resta, ha d´empecipiar o viache chunto a mils de guerrers cruzaus. Tamién Badra enfrontará en Cutanda a suya baralla personal. 

Tanimientres toz reman entre ras corrients d´a historia, Alifonso I o Batallero da una y unatra tornada a o timón, precepitando ros feitos enta un esdevenidero que sembla inevitable. S´ha feito decisión d´iniciar un duelo que desafiará toz os suyos proyectos, a suya intelichencia y dica ra firmeza d´os suyos prencipios. A l’igual que sucede a cuantos van a luitar, l´arriscada expedición afectará fondament a ras suyas emocions, porque a diferencia d´o que pensamos, a Edat Meya no estió un tiempo de barallas, sino de castiellos. O Batallero sabeba que luitar en campo ubierto yera chugar-se-lo tot, pero cuan toz s´encerraban degaza altas murallas de piedra, él y Aragón salioron a barallar en tierra extraña y cuentra un enemigo muit superior. Y cambioron a historia.

Cutanda ye una historia epica sobre a reconquiesta, pero tamién sobre las complexas relacions que tenioron puesto entre ras muit distintas chents e ideyas que complegaban en l´Aragón d´o sieglo XII. Guerrers aragoneses que luitan chunto a cruzaus franceses, y andalusíes que son aprisionaus entre cristianos y almoravides. En “Cutanda”, toz ellos dan voz a ixos conflictos latents baixo ra aparent pugna entre ra luna y ra cruz. Toz ellos son os protagonistas que dan sentiu a ra gran expedición d’Alifonso. Porque cuan fablamos d’historia, de barallas, de reis y castiellos, somos parlando de personas: as personas que luitoron, que vencioron u estiron derrotadas en ixas barallas; somos fablando de personas que, como nusatros, aimoron, sufrioron y soñoron en un tiempo distinto a o nuestro, pero igual de complexo que o nuestro.

Una novela ye o millor vehíclo ta tornar a trobar-nos con toz aquels personaches, granizos y anonimos, cristianos y musulmans, que facioron historia y construyoron Aragón en a epoca d’Alifonso I o Batallero.